Spring naar inhoud

Het is niet ongewoon dat creatievelingen tijdens een wandeling of fietstocht hun beste ideeën bedenken. En nu is ook wetenschappelijk bewezen dat lichamelijke oefening creatief denken vergemakkelijkt.

Onderzoeker Lorenza Colzato, verbonden aan de universiteit Leiden, verzamelde twee groepen proefpersonen. De ene groep bestond uit mensen die vier keer per week een vorm van lichamelijke oefening verrichtten. De andere groep bestond uit mensen die niet regelmatig sportten. De proefpersonen kregen twee opdrachten voorgelegd. Tijdens de eerste opdracht moesten ze zo veel mogelijk doeleinden waarvoor een pen gebruikt kon worden, bedenken. Daarna kregen de proefpersonen een tweede testje voorgelegd waarbij ze drie niet-gerelateerde woorden zagen en moesten bedenken wat een verbindend element tussen de woorden kon zijn.

De proefpersonen die regelmatig sportten, bleken beter te scoren tijdens de tweede test. “We denken dat lichamelijke beweging goed is voor het vermogen tot flexibel denken,” vertelt Colzato. “Maar alleen als het lichaam eraan is gewend om actief te zijn. Anders gaat een groot deel van de energie die voor creatief denken is bestemd op aan het bewegen zelf.”

Filmpje: active bodies think more deeply

 

Het onderzoek – dat verschenen is in het blad Frontiers in Human Neuroscience – onderschrijft het idee van ‘een gezonde geest in een gezond lichaam’. “Regelmatig bewegen zorgt voor een cognitieve stimulans die creativiteit op een goedkope en gezonde manier bevordert.”

Meer achtergrond informatie kan je vinden op: http://www.nieuws.leidenuniv.nl/nieuws-2013/geen-inspiratie-ga-toch-fietsen.html

 

Tot de volgende blog!

Je hebt een vaste baan, je hebt best leuke collega’s, een mooi salaris, voldoende uitdaging. Al met al een prima baan, op papier. Want diep van binnen roept er een stemmetje: “is dit het nou?” Dan zou het zomaar eens kunnen dat jij gevangen zit in de gouden kooi. Gevangen in wat je hebt, terwijl je eigenlijk wat anders verlangt. Herkenbaar? Lees dan snel verder.

In de gouden kooi

Zelf heb ik meerdere jaren doorgebracht in de gouden kooi. Ik maakte een mooie en snelle carrière, mijn salaris groeide elk jaar behoorlijk door bijna elk jaar een schaal omhoog te gaan. Uitdaging had ik ook voldoende, telkens weer een nieuwe, nog moeilijkere klus. Alleen maar dingen moeten van mezelf en zo maar doorgaan. Als ik de klus dan af had, kwam altijd dat innerlijke stemmetje langs: “Is dit het nou?” of: “Heb ik hier nou zo hard voor gewerkt?”. Hard werken en veel verdienen was mijn maatstaf geworden, terwijl ik er eigenlijk niet meer bij stil stond of ik het ook nog leuk vond wat ik aan het doen was. En of het me wel in de richting bracht die ik uiteindelijk op wilde gaan (voor zover ik dat überhaupt wist, want daar nam ik eigenlijk ook geen tijd voor).

Voor mij eindigde dat in een harde les: burn-out. Ik had nergens meer energie voor en kon niet anders dan me ziek melden. Een langdurig proces, waarvan ik nog steeds de gevolgen ervaar als ik niet goed op mezelf let.

Wat zijn jouw ervaringen? Waar worstel jij mee?

Volgende week geef ik je graag een aantal tips hoe je je jezelf kunt losmaken uit de gouden kooi. Van jou hoor ik graag waarin jij je herkent en waar jij mee worstelt.

Ik hoor graag van je!

Groeten,

Anne

De afgelopen tijd heb ik geblogd over gewoontes. Deze week de laatste blog over gewoontes, namelijk hoe hangen gewoontes en vermoeidheid samen? En hoe kan je die gewoonte doorbreken? Lees snel verder!

Gewoontes kunnen leiden tot vermoeidheid

Bijna de helft van onze dagelijkse activiteit komt voort uit gewoontes en niet uit bewuste beslissingen. Dat heeft impact op je belasting en als je te veel doet, leidt het tot overbelasting, met vermoeidheid tot gevolg. We zijn in staat om lichaamssignalen rondom vermoeidheid uit te stellen, net zoals je signalen voor honger kunt uitstellen. Als je het signaal vermoeidheid uitstelt, maakt je lichaam adrenaline en cortisol aan, zodat je toch in staat bent een prestatie te leveren. Als je zo een tijdje door gaat blijft je lichaam in de actieve stand (vecht/ vlucht modus) staan. Ontspannen en goed slapen lukt dan eigenlijk niet meer. Zelf slaap ik al jaren heel wat uurtjes, maar echt uitgerust wakker worden lukte me niet. De laatste tijd ben ik me steeds bewuster geworden van mijn gewoontes en de gevolgen die dat heeft.

Bij mij leidt de gewoonte om door te gaan tot vermoeidheid

Een van mijn gewoontes is doorgaan, ondanks dat ik me moe voel. Sinds een paar maanden neem ik veel meer pauzes. Ik zet een wekker, zodat ik niet te lang achter de computer blijf zitten bijvoorbeeld. Zo zorg ik dat mijn belasting per dag naar beneden gaat. Nu ben ik ook aan het experimenteren met de opbouw van reserves. Dat werkt als volgt: 2 uur actief en dan 15-20 minuten volledig inactief liggen, zonder prikkels. Hiermee doorbreek ik een diep geworteld patroon van doorgaan. Ik vond het eerst erg rigoureus om dit te gaan doen, maar ik merkte na een week al dat ik meer energie begon te krijgen. Daarna ben ik de actieve periode steeds meer gaan verlengen en inmiddels heb ik niet meer nodig. Hoe fijn is dat?

Hoe doorbreek jij je gewoontes als ze je niet het gewenste effect opleveren?

Mijn gewoonte tot doorgaan leverde mij dus niets meer op. Ik heb zelf ervaren dat het soms dus nodig is om je gewoontes echt hard te onderbreken, om effect te merken van de aanpassing. En soms kan het ook veel milder, zoals ik in eerdere blogs schreef door bijvoorbeeld je popcorn met links i.p.v. rechts te eten. Wat heb jij nodig om je gewoontes te veranderen? Ik gun jou dat je jezelf de tijd gunt om hier achter te komen, zodat je gewoontes weer doen waarvoor ze bedoeld zijn: jouw gewenste effect opleveren.

Heel veel succes!

groeten,

Anne

PS en voor de nieuwsgierigen die zich nog afvroegen hoe dat nou met het snoepje na het eten zit: tot nu lukt het me om het over te slaan 🙂

Herinner jij je het programma ‘Geef nooit op!” nog met Peter-Jan Rens? Ik vond dat een geweldig programma, in die bak springen en dan je wens zien uitkomen. Dat is wat ik nu met het opzetten van mijn eigen bedrijf ook heb gedaan. Ik had een wens en ben er voor gegaan. En hoe zit het dan met ‘Geef nooit op!’? Lees verder in mijn blog.

Doorzetten = nooit opgeven?

Vorige week schreef ik mijn blog over doorzettingsvermogen. Jarenlang heb ik mijn doorzettingsvermogen ingezet en niet opgegeven, met alle gevolgen van dien. Een zinnetje dat ik vaak tegen mezelf zei was: “Als ik nou maar weet wat ik echt wil gaan doen, dan ga ik wel veranderen.” En uiteindelijk werd de keuze door mijn lichaam voor mij gemaakt, in plaats van dat ik zelf aan het stuur zat. Nu heb ik de bewuste keuze gemaakt om met mijn eigen bedrijf te starten. Maar ook om gecertificeerd coach te worden én om aan mijn gezondheid te gaan werken. Maar daarvoor geef ik nu wel andere dingen op, zoals bepaalde feestjes, etentjes of afspraken met vrienden. Voor mij betekende doorzetten dus nooit opgeven. Nu ben ik op zoek naar andere overtuigingen, die mij gaan helpen in mijn proces.

Opgeven en toegeven

Want als ik blijf denken aan opgeven, kan ik bijvoorbeeld gaan denken, “ik moet wel heel veel opgeven om mijn doelen te bereiken, wil ik dit dan wel?” Daarmee help ik mezelf niet verder, omdat ik dan de aandacht schenk aan wat ik niet doe. Ik kan ook denken; “ik geef nu een aantal zaken op, maar ik geef ook toe”. Want ik luister nu veel meer naar mijn lichaam, bijvoorbeeld door rust te nemen. Niet te lang achter de computer te zitten en regelmatig naar buiten te gaan. Dat zijn veel prettige gedachten die mij ondersteunen.

En wat ga ik doen met deze blogs dan?

Het bloggen wil ik niet opgeven en tegelijkertijd wil ik het ook niet alleen voor mezelf doen. Ik zou graag van jou horen wat mijn blogs jou brengen of dat je het leuk vindt om te lezen. Bijvoorbeeld door een reactie, door een like te geven of het bericht te delen. Ik hoor graag van je!

Ik wens je weer een fijne week,

groetjes Anne