Spring naar inhoud

Het gaat niet om het doel, maar om de weg er naar toe

Terwijl ik dit blogbericht schrijf bevind ik me in St. jean-pied-de-port, in het zuiden van Frankrijk vlak voor de grens met Spanje. In 2008 fietste ik hier samen met mijn moeder, onderweg naar Santiago de Compostela. Vandaag ben ik er met de camper en gaan we morgen over dezelfde weg als destijds. Hier rondlopen en naar toe rijden roept veel herinneringen bij me op, hoe zwaar we het soms hadden al die bergen op, hoe ontzettend nat we geregend zijn omdat we in Noord Frankrijk onze regenkleding terug naar huis hadden gestuurd omdat de zon toch non-stop scheen (ahum), hoe gastvrij en behulpzaam de mensen onderweg waren en welke medereizigers we hadden, soms voor een kilometer of 10 en soms voor meerdere dagen. We hebben zoveel gesprekken gevoerd en enorm veel mooie inzichten opgedaan.

Een daarvan deel ik graag met jullie: het gaat niet om het doel maar om de weg er naar toe. Want hoe zonde is het als je meer dan vijf weken dag in dag uit aan het fietsen bent en dan totaal niet zou genieten omdat je nog niet in Santiago bent?! Onze mooiste herinneringen zijn aan de gekke, leuke en heftige dingen die onderweg gebeurden. De aankomst op het plein in Santiago was fantastisch, ook hebben we meerdere medereizigers daar weer gezien. En waar hadden we het dan over? Je raadt het al, wat we mee hadden gemaakt onderweg. Het zijn in Santiago zelf was ook leuk, gezellig en indrukwekkend maar we misten ook de dagelijkse routine van het fietsen. .

Mocht jij nu hard aan het werken zijn om je doel te bereiken, dan is mijn vraag aan jou: geniet je ook van de weg er naar toe?

Groeten, Anne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *